Το Κάλεσμα

                                          

                                      

Ελάτε... άστρα,
μείνετε για λίγη συντροφιά,
στενό δρομάκι να φωτίσω,
απόψε,
και 'σεις κάστρα...
μέσα να σφαλιστώ,
οι καιροί να μη με πιάνουν πια,
τις πύλες σας ανοίξτε,

θα μιλήσω και στα όνειρα,
στο μύθο να με βάλουν,
σ' ένα Πήγασο πάνω,
να καλπάσω,
με τα φτερά του να πετάξω,
μακρινό ταξίδι με τη φαντασία,

Ελάτε... σύννεφα,
σκεπάστε με...
η καταιγίδα να μη με φτάσει,
την ασημένια τους κλωστή,
απ' τα φεγγάρια τα ολόγιομα
ψηλαφιστά, να βρώ την άκρη,
να δεθώ σφιχτά με τη ζωή,
μη χαθούμε
[στου δρόμου τη στροφή.

Ελάτε... σειρήνες,
μελωδικά να με μεθύσετε,
με υποσχέσεις ψεύτικες,
να με παραπλανήσετε,
βυθίστε με.. τ' άσκημά μου να ξεχάσω,

το λίκνισμα των κοράλλιων
απ' της θάλασσας το χάδι,
να κάνετε νανούρισμα γλυκό,
τα μάτια μου να κλείσω,
χρόνο να μη μετρώ...
________________________________
Κάθυ Ρ. Ματαράγκα, 
Πρωτοδημοσιεύτηκε στο Scholeio.blogspot.gr
με ψευδώνυμο Κάθυ Ματράκου



 έπεα.. μη πτερόεντα    

Σχόλια

Αγαπήθηκαν...

Ο Ναρκωμένος Νους δεν έχει κρίση, είναι προβλέψιμος και γι αυτό πολύ βολικός

Τερζόπουλος, Ο σύγχρονος πολιτισμός πέτυχε να καταστήσει τον άνθρωπο παθητικό

Η Ελλάδα μοχλός για αλλότριους σκοπούς λόγω της αμυαλιάς των πολιτικών

Η Καθαίρεση

Οι φορείς της σάρκας

Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια...